Nice Senelere
“100 yaşına kadar yaşamak istiyorum.” dedim, yüzüme doğrultulan silahın namlusuyla göz göze gelmemeye çalışarak. -Ha? -Tam yüzüncü yaşımda öleceğim. Güldü. -Kaç yaşındasın? -Saat kaç? -On ikiye on var -On dakika sonra yirmi yaşında olacağım -Doğum günün mü? Şaşırmıştı. -Evet -Kutlu olsun -Eyvallah Yüzüne hafif bir tebessüm yerleştirmişti ama silahın namlusu hâlâ bana bakıyordu. Gözlerimin sağ elindeki tabancaya takılı kaldığını fark edince hoyratça bir kahkaha attı ve silahı beline yerleştirdi. -Neyse, sürprizi bozmayalım! “Kısmet, abi!” dedim omuz silkerek. Zira ellerim oturduğum sandalyenin arkasına bağlı olduğu için başka bir şey yapamıyordum. Samet Abi’yle daha öncesinde birkaç iş yapmıştık, normalde beni severdi. Ama benden çok daha fazla sevdiği bir ‘’abi’’sine yüklü miktarda borcum vardı ve bu tarz adamlar, rakamlar belli bir haneye ulaştıktan sonra babalarını bile tanımazlardı. Zaten babasını tanıyanların genelde sigortalı işleri olurdu. Önümüzdeki on dakikanın on yıl gi...