Yara izleri alıyorum! - Bir korku ve gerilim hikâyesi denemesi
Not: Bu yazı ''Geceyarısı Radyosu'' isimli Youtube kanalının ''Takipçi Hikâyeleri'' video serisi için hazırlanmıştır. Lakin yazının sonuna doğru karakterin iç monologları arttığından metin korku hikâyesi olmaktan çıkıp bir çeşit kısa hikâyeye evrilmiştir. Bunun bilince okumanız rica olunur. Keyifli okumalar dilerim. Şu anda bunları yazmak o kadar zor ki. Bu sözleri yere bir bıçakla kazımak… Kafayı yemek üzereyim hatta belki de çoktan yedim. Delirdiğini nasıl anlar ki insan? Acaba deli dediğimiz insanlar da delirmekten korkuyorlar mıdır şu an? Eğer hayatıma son vermenin bir yolu olsaydı bunu hiç düşünmeden hemen yapardım. Oysa daha bu sabah her şey normaldi. Her zamanki gibi yurt odamda uyanmıştım. Yarı uykulu gözlerle etrafıma baktığımda oda arkadaşlarımın yataklarının boş olduklarını gördüm. ‘’Kahvaltıya çıktılar herhâlde.’’ deyip tekrar gözümü kapatacaktım ki dönüp etrafımı kolaçan etmeme sebep olacak kadar rahatsız edici bir ürperti hissettim. Gözl...